نقش نهادهای عمومی غیردولتی در خصوصی سازی ایران و آثار آن

بیژن عباسی
دانشیار گروه حقوق عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی،
دانشگاه تهران )نویسنده مسئول(.
مینا اکبری
دانشجوی دکتری حقوق عمومی، پردیس فارابی دانشگاه تهران.

فصلنامه علمی - پژوهشی برنامه ریزی و بودجه  شاپا )چاپی( 9092 - 2251
سال بیستم و یکم شماره 3 ص ص 48 

چکیده: سیاست خصوص یسازی و کوچ کسازی دولت با ابلاغ سیاس تهای کلی اصل 44
قانون اساسی ) 1384 ( و تصویب قانون اجرای سیاس تهای کلی اصل 44 قانون اساسی ) 1387 (
به طور جد یتری در کشور مورد پیگیری قرار گرفت و اقدامات قاب لتوجه و مؤثری تاکنون در
این زمینه صورت گرفته است. مسلماً، هر برنامه و قانونی، با وجود مزایا و ارز شهایی که دارد،
ممکن است نقاط ضعفی نیز داشته باشد. آگاهی از این چال شها و تلاش در جهت رفع آ نها
م یتواند به اجرای کامل و موفقی تآمیز اهداف پی شبینی شده کمک شایانی نماید. از جمله
انتقاداتی که به برنامه خصوص یسازی و نحوه واگذاری بنگا ههای دولتی وارد است، حضور پررنگ
نهادهای عمومی غیردولتی در واگذار یها است. هر چند که این امر در حال حاضر در کشور ما
دارای بستر قانونی است، اما در عمل، باعث نقض بسیاری از اصول حاکم بر اداره خوب کشور،
حقوق رقابت و اقتصاد بازار م یگردد. از آن جمله م یتوان به کاهش کارایی، عدم شفافیت، نقض
اصل برابری، ایجاد انحصار و از بین رفتن رقابت و ایجاد دول تهای موازی و در نتیجه عدم تحقق
اهداف مورد نظر از خصوص یسازی اشاره نمود؛ بنابراین، به نظر م یرسد که توجه به موضوعاتی
از این نوع و تلاش در جهت کاهش اشکالات م یتواند موفقیت بی شتر در برنامه خصوص یسازی
و به تبع آن پیشرفت کشور را به همراه داشته باشد.
کلیدواژه ها : خصوصی سازی، بخش عمومی، نهادهای عمومی غیردولتی، بخش خصوصی،
قانون اساسی.